شمارهٔ ۸۳۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به انسان می‌گوید که اگر می‌خواهد دنیا را تغییر دهد و خود را بهبود بخشد، باید از بی‌هدف بودن و سرگردانی دست بردارد و به جای آن، به خود و نیازهایش اهمیت بدهد. از او می‌خواهد که از زندگی مادی و لذت‌های زودگذر فراتر برود و به دنبال معنای عمیق‌تر زندگی باشد.
خواهی که جهان زیروز بر گردانیتاز و تن خویش بهره ور گردانی
هوش مصنوعی: اگر میخواهی جهانی را زیر و رو کنی و زندگیات را بهبود ببخشی، ابتدا باید خودت را آماده کنی و تغییرات لازم را در وجود خودت ایجاد کنی.
شرمت ناید این همه سرگردانیتا لقمۀ خاک چرب تر گردانی
هوش مصنوعی: شرمنده نیستی از این همه بلاتکلیفی که به خاطر خوشیهای دنیوی به دست میآوری.