شمارهٔ ۸۹ - ایضاً له
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف نامی الهی می‌پردازد که اساس وجود و معنای جهان است. شاعر می‌گوید این نام در ابتدا وجود داشته و جان‌ها را به خود جلب کرده است. همچنین اشاره می‌کند که این نام از رحمت و حکمت الهی سرچشمه می‌گیرد و به عنوان منبع آرامش و خوشحالی برای دل‌ها عمل می‌کند. از این رو، هر دو جهان تحت تأثیر این نام قرار دارند و در آن جستجو برای آرامش و معناست.
تا از این نام ازل برره دل دام نهدای بسا جان که سر اندر سر این نام نهاد
هوش مصنوعی: این بیت به مفهوم این اشاره دارد که برخی افراد تمام وجود خود را به یک نام و مفهوم ازلی وابسته میکنند و برای آن میخواهند جان خود را فدای آن کنند. به عبارتی، این نام و مفهوم میتواند چنان اهمیت و جذابیت داشته باشد که آنها حاضرند برای حفظ یا عشق به آن، همه چیز را نادیده بگیرند.
دام دلگیر بگسترد ز بسم الله و پسدانۀ نقطهّ با در پس آن دام نهاد
هوش مصنوعی: دلگیر، دام خود را با عبارت "بسم الله" گسترش داد و سپس دانهای از نقطه را در پشت آن دام قرار داد.
از رحیمیّ وز رحمانی آغاز گرفتتا دل سوخته دل بر طمع خام نهاد
هوش مصنوعی: از رحمت و بخشش خداوند شروع کرد و با دل سوختهاش به امید رسیدن به آرزوهای بیهوده ادامه داد.
تا درین نام شود هر دو جهان مستغرقلاجرم اوّل نام از الف و لام نهاد
هوش مصنوعی: برای اینکه هر دو جهان در این نام غرق شوند، ناگزیر ابتدا نام را با "الف" و "لام" آغاز کرد.
مایۀ رامش و آرامش جانست این نامکه درو از پی دل مایۀ ارام نهاد
هوش مصنوعی: این نام، منبع خوشحالی و آرامش روح است، چرا که در آن از محبت و دلنشینی به جان میرسد که موجب آرامش میشود.