شمارهٔ ۸۸ - وله ایضا
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ستایش خداوند می‌پردازد و ابراز می‌کند که قدرت و اقبال بی‌نظیری به او عطا شده است. او تأکید می‌کند که این دستاوردها نتیجه قدرت الهی است و خداوند گواه بر عصمت و مال مردم است. شاعر به حکمت خداوند اشاره می‌کند که او را به مقام سلطنت برسانده و می‌گفت که از خدای عز وجل انتظار مدد و یاری دارد، زیرا در غیر این صورت امید مظلومان به ناامیدی می‌انجامد. در کل، شعر نگاهی عمیق به قدرت و نوازش‌های الهی دارد و نشان‌دهنده ارتباط توأم با امید و استغاثه به خداوند است.
سرفرازا خدای عزّ وجلبتو اقبال بی تناهی داد
هوش مصنوعی: خداوند بزرگ به تو توجه و محبت بیپایانی عطا کرده است.
این چنین دولت اکتسابی نیستکه ترا قدرت الهی داد
هوش مصنوعی: این نوع موفقیت از راه تلاش و کوشش به دست نمیآید، بلکه نتیجه لطف و قدرتی الهی است که به تو عطا شده است.
عصمت خون و مال خلق توییهمه عالم برین گواهی داد
هوش مصنوعی: عصمت و بیگناهی خویش را در جان و مال مردم، تویی که همه جهان به این امر شهادت میدهند.
بخدایی که فیض انعامشجان و روزی مرغ و ماهی داد
هوش مصنوعی: به خدایی قسم که نعمتهایش جان و روزی پرندگان و آبزیان را فراهم کرده است.
حکمت او ترا به استحقاقملک بخشید و پادشاهی داد
هوش مصنوعی: دانش و حکمت او باعث شد که تو شایستهٔ دریافت حکومت و پادشاهی شوی.
که بده داد من ز دست خریکه به رویم لباس کاهی داد
هوش مصنوعی: من از دست خری که به من لباس بیکیفیت و ناپسند داد، شکایت میکنم.
مال من بستد و ، بداد بداناز مناهیّ و از متنهی داد
هوش مصنوعی: مال من را برداشت و به او بخشید، از چیزهای ممنوع و از حد و مرزها هم عطا کرد.
عوض زرّ سرخ و سیم سپیدزرد رویی و دل سیاهی داد
هوش مصنوعی: به جای طلا و نقره، زیبایی ظاهری و رنگ رو را فدای دل سیاه و ناپاک کرده است.
از که باشد امید مظلومانگر تو یاری من نخواهی داد؟
هوش مصنوعی: امید مظلومان به چه کسی است اگر تو کمک و حمایت من را نخواهی کرد؟