شمارهٔ ۹۹ - وله ایضا
هوش مصنوعی: در این متن، شاعری به نقد کسی می‌پردازد که به خاطر طمع، به هجو و سرزنش دیگران می‌پردازد. او بر این باور است که این نوع هجو ناپسند است و تنها در مورد کسی سزاوار است که حق او را نادیده بگیرد. شاعر همچنین از غم و آزار کسانی که بدون دلیل به او آسیب می‌زنند، سخن می‌گوید.
گرچه در عقل ناپسندیده ستهجو کان روی در طمع دارد
هوش مصنوعی: هر چند هجویه در عقل پسندیده نیست، اما کسی که به زیبایی چهرهاش طمع میورزد، شایسته آن است.
هجو آنکس ز واجبات بودکو حق من به من بنگذارد
هوش مصنوعی: آن کسی که به من حق خود را ندهد و از واجبات خود غافل شود، مورد سرزنش قرار میگیرد.
غم آزار انکسی بخورمکه مرا بی سبب بیازارد
هوش مصنوعی: من بابت درد و رنج کسی که بدون دلیل به من آسیب میزند، غمگین میشوم.