شمارهٔ ۱۳۶ - وله ایضا
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به نقد علم نجوم می‌پردازد و بیان می‌کند که این علم در واقع جزو زحمت‌های بیهوده است. او می‌گوید که علم شرع و دانش واقعی بالاتر از این علم‌هاست و هرگونه دانشی غیر از آن ارج و ارزشی ندارد. به نظر شاعر، منجم‌ها هرچند مقام‌هایی دارند، اما در نهایت از ذلت و افتادگی خالی نیستند. او تاکید می‌کند که دستاوردهای علم نجوم، جز شمارش چند خورشید و ماه، چیز دیگری نیست. بنابراین، در نهایت نادرست بودن این علم را مورد انتقاد قرار می‌دهد و به اهمیت علم حقیقی اشاره می‌کند.
تو به علم نجوم فخر کنیگویی این اصل علم‌ها آمد
هوش مصنوعی: تو به دانش ستارهشناسی مباهات میکنی، گویی این علم، پایه و اساس همه علوم است.
چیست علمِ نجوم جز ژاژیکآلت و ساز هر گدا آمد؟
هوش مصنوعی: علم نجوم چه چیز جز ادعاها و پیشبینیهای بیپایه است که هر کسی با کمی کلاهبرداری میتواند به آن بپردازد؟
گاه گویی که آن صواب آمدگاه گویی که این خطا آمد
هوش مصنوعی: گاهی میگویی که آن کار درست است، و گاهی میگویی که این کار اشتباه است.
علمِ شرعست علم و هر چه جز اوستبه حقیقت همه هبا آمد
هوش مصنوعی: دانش شرع از ارزش و اهمیت بالایی برخوردار است و هر چه غیر از آن است، در واقع به نوعی هبه و بخشش است.
نیست خالی منجّم از ذلّتورچه مقبول پادشا آمد
هوش مصنوعی: هیچ منجمی از ذلت خالی نیست، هر چند ممکن است مورد توجه پادشاه قرار گیرد.
بس عزیزست مرد دانشمندورچه درویش و بینوا آمد
هوش مصنوعی: مرد دانا و دانشمند حتی اگر فقیر و بیپناه باشد، بسیار ارزشمند و گرانقدر است.
گرچه سر بر فلک برد این علمورچه با طبع آشنا آمد
هوش مصنوعی: هرچند این پرچم به اوج آسمان رفته است، اما با کسی که با آن آشناست، ارتباط برقرار می‌کند.
حاصلش چیست جز شمار دو قرصکز کجا رفت وز کجا آمد؟
هوش مصنوعی: نتیجهاش چه چیزی است جز اینکه دو نان را بشماریم که از کجا آمده و به کجا رفتهاند؟