شمارهٔ ۱۳۹ - وله ایضا
هوش مصنوعی: این متن درباره اهمیت عقل و خرد در زندگی است. نویسنده به این نکته تأکید می‌کند که انسان باید با دقت و عاقلانه در زمانه خود زندگی کند و از هر چیزی که باعث آزارش می‌شود، دوری کند حتی اگر آن چیز به ظاهر مفید باشد. قناعت و مروت نشانه‌های آزادی هستند و انسان باید خانه دل خود را به این صفات اختصاص دهد. همچنین زندگی شاد و خوشایند را برتر می‌داند و بر این باور است که گفت‌وگو باید با احتیاط باشد تا از ناراحتی‌ها و مشکلات جلوگیری شود.
نویسنده توصیه می‌کند که باید از زندگی لذت برد و در جستجوی نام نیک بود. او بر این باور است که کسی که به امن و کفایت دست یافته است، باید سعادت ابد را طلب کند و برای خانه و مسکن خود اهمیت قائل شود. به‌ویژه در دنیای نامطمئن و فانی، انسان باید برای آینده‌اش برنامه‌ریزی کند. در نهایت، به توکل بر خدا و تلاش برای ساختن یک زندگی مستقل و پایدار نیز اشاره می‌شود.
کسی که او نظر عقل در زمانه کندچنان سزد که همه کار عاقلانه کند
هوش مصنوعی: کسی که با دقت و عقل خودش به اوضاع و احوال زمانه نگاه کند، شایسته است که تمام کارهایش را به صورت عاقلانه انجام دهد.
بر آنچه خاطر موری ازو بیازارداگر خود آب حیاتست از آن کرانه کند
هوش مصنوعی: اگر چیزی حتی در نظر یک مورچه هم موجب ناراحتی باشد، حتی اگر آن چیز به نظر حیاتبخش بیاید، بهتر است که از آن فاصله بگیرد.
قناعتست و مروّت نشان آزادینخست خانة دل وقف این دو گانه کند
هوش مصنوعی: قناعت و مردانگی نشانه حقیقی آزادی است و خانه دل به این دو ویژگی اختصاص دارد.
بنیک و بد بسر آید جهان، همان بهترکه زندگانی با طبع شادمانه کند
هوش مصنوعی: زندگی در این دنیا سرانجام به خوبی و بدی خواهد انجامید، بنابراین بهتر است که با روحیهای شاد و خوش زندگی کنیم.
زبان ز گفتن و ناگفتنی نگه داردکه شمع، هتی خود در ر زبانه کند
هوش مصنوعی: زبان به بیان چیزی که باید گفته شود و همچنین چیزهایی که نمیتوان گفت، توجه می‌کند؛ مانند شمعی که خود را در آتش زبانش میسوزاند.
درین رای که آغاز و آخرش عدمستبخلق خوش طلب عمر جاودانه کند
هوش مصنوعی: در این دیدگاه که آغاز و پایان آن وجود ندارد، انسان به طور طبیعی خواهان زندگی ابدی و جاودانه است.
زمانه را نشناسی که چیست عادت اوروا بود که کسی تکیه بر زمانه کند؟
هوش مصنوعی: اگر زمانه و طبیعت آن را نشناسی، چگونه انتظار داری که بتوانی به آن اعتماد کنی و به آن تکیه کنی؟
بنقذ، حوش خور و خوش باش و نام نیک اندوزکه عاقل از پی یک عیش صد بهانه کند
هوش مصنوعی: زندگی را با شادی و خوشی بگذران و تلاش کن تا نام نیکویی برای خود به جا بگذاری، چون آدمهای باهوش به خاطر خوشیها و لذتها، هزار و یک دلیل و توجیه پیدا میکنند.
اگر چه عالم فانی نیریزد آن که ازوبرای تیر نظر عاقلی نشانه کند
هوش مصنوعی: اگرچه دنیا ناپایدار است، اما فردی که با عقل و دقت هدفی را در نظر دارد، به سوی آن میرود و حفظ می‌کند.
ز گوشه یی بهمه حال ناگزیر بودکه تا وظایف طاعات از آن روانه کند
هوش مصنوعی: از گوشهای، حالت اجتنابناپذیر بود که وظایف عبادت را از آن انجام دهد.
کسی که صحبت امن و کفایتی داردسعادت ابدب را طلب چرا نکند؟
هوش مصنوعی: کسی که در گفتگوهایش احساس اطمینان و کفایت دارد، چرا نباید به دنبال خوشبختی دائمی باشد؟
سرای خویشتن ار آدمی وطن سازدز شاخ سدره و طوبیش آستانه کند
هوش مصنوعی: اگر انسان خانه و زندگی خود را بر پایه خوب و درست بنا کند، میتواند آن را به مکانی مقدس و باشکوه تبدیل کند که درختهای بهشتی زینتبخش آن باشند.
اگر چه کار عمارت طریق دانش نیستعلی الخصوص کسی کاندرین زمانه مند
هوش مصنوعی: هرچند ساختن و سامان دادن به امور از دانش نیست، به ویژه برای کسی که در این زمانه فراموش شده است.
بود هر آینه نزدیک عاقلان معذورکسی که از پی مسکن اساس خانه کند
هوش مصنوعی: هرگز در نزد عاقلان کسی مورد بخشش و عذر است که به دنبال جایی برای سکونت، پایه و اساس خانه را بنا کند.
که مرغ اگر چه توکّل کند به دانه و آببدست خود ز برای خود آشیانه کند
هوش مصنوعی: پرنده اگرچه به خدا توکل می‌کند، اما خود باید برای تأمین غذا و آب تلاش کند و آشیانهاش را بسازد.