شمارهٔ ۱۴۸ - وله ایضا
هوش مصنوعی: این شعر در مورد عشق و longing (بی‌تابی) است. شاعر به دنبال وصالی است که همیشه در آرزو و انتظار آن به سر می‌برد. او از فراق و دوری معشوق گله می‌کند و زندگی بدون وجود او را تلخ و غیرقابل تحمل می‌داند. همچنین به قدرت خداوند و عظمت خلقت اشاره می‌کند و آرزوی خود را برای رسیدن به معشوق ابراز می‌کند. در نهایت، شاعر خواستار صداقت و حقیقت در عشق و روابطش است.
کی بود؟کی؟ که باز صدر جهانروی خیمه سوی عراق کند
هوش مصنوعی: کیست که بار دیگر به یاد عراق، بر تارک جهان خیمه برپاه کند؟
تا ز گرد رکاب او همه کسنوشداروی اشتیاق کند
هوش مصنوعی: هر کس به خاطر نزدیکی و ارتباط با او، میخواهد عطش و اشتیاق خود را سیراب کند.
ای عجب!خود کسی چو من باشدکه همه عمر در فراق کند
هوش مصنوعی: عجب است که کسی مانند من که تمام عمرش را در دوری از محبوبش گذرانده، هنوز وجود دارد.
مرگ خوشتر بود از آن که کسیزندگانی برین مذاق کند
هوش مصنوعی: مرگ، بهتر از این است که کسی بخواهد زندگی را با طعم این دنیا تجربه کند.
بخدایی که دست قدرت اوماه را عاجز محاق کند
هوش مصنوعی: به خدایی که قدرتش به قدری زیاد است که میتواند ماه را در تاریکی پنهان کند.
خیمۀ هفت پشت گردونراپوشش این چهار طاق کند
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم عظمت و فراگیری آسمان اشاره دارد. به نوعی میخواهد بگوید که آسمان با تمام وسعت و زیباییاش، مانند یک سقف بزرگ و باشکوه بر روی زمین قرار گرفته و حمایت و حفاظت می‌کند. این تصویر میتواند به معنای استحکام و پایداری محیط طبیعی و زیباییهای آن باشد.
کین دل ریش آرزومندمتا که با وصلت اتفّاق کند
هوش مصنوعی: من این دل زخمخورده و آرزومند را دارم تا اینکه با وصال تو به تحقق برسد.
گر زند خنده یی دروغ زندور کند شادیی نفاق کند
هوش مصنوعی: اگر کسی لبخند زوری بزند، شادیاش واقعی نیست و به نوعی ریاکاری می‌کند.