شمارهٔ ۱۴۹ - ایضا له
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عصای کلیم (موسى) اشاره می‌کند و می‌گوید که این عصا می‌تواند دریا را به خشکی تبدیل کند. او به یقین می‌گوید که این کار هنر واقعی نیست و چیزی از ممدوح (مدح‌شونده) به دست نمی‌آید. همچنین شاعر به این نکته اشاره می‌کند که ندانسته است این خاصیت باعث می‌شود که پاداشی نادرست را بپذیرد و باطل کند.
عصای کلیمست این شعر منکه دریا بخشکی چو ساحل کند
هوش مصنوعی: این شعر من چون عصای حضرت موسی است، که دریا را خشک می‌کند و به ساحل تبدیل میسازد.
یقین بد مرا کآن هنر نیستشکه چیزی ز ممدوح حاصل کند
هوش مصنوعی: قطعا بدان که این سلیقه یا توانایی من نیست که بتوانم از صفات و ویژگیهای خوب کسی بهرهمند شوم.
ندانستم این خاصیت باشدشکه انعام پذرفته باطل کند
هوش مصنوعی: متوجه نشدم که آیا این ویژگی می‌تواند باعث شود که پاداشی که دریافت کردهام، بیاعتبار شود یا نه.