شمارهٔ ۱۶۷ - وله ایضا
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به بیان ناپایداری و ناتوانی انسان‌ها در درک زندگی و مرگ می‌پردازد. او می‌گوید که مرگ بدتر از هیچ چیز نیست و حیات انسان‌ها می‌تواند کوتاه‌نظر باشد. اگر کسی در زندگی‌اش نه از خدا آگاه باشد و نه از خود، به چه معنا زنده است؟ در نهایت، وقتی به موجودات نگاه می‌کنی، همه چیز در وجودشان مختصر و محدود است.
ز مرگ ناخوشتر چیز اگر تواند بودحیات مردم کوته نظر تواند بود
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که زندگی انسانهایی که دید کوتاهی دارند، می‌تواند از مرگ نیز ناخوشایندتر باشد. در واقع، اگر فردی نتواند به خوبی از زندگی خود بهره ببرد یا دید وسیعتری نسبت به زندگی نداشته باشد، زندگی‌اش به سختی میگذرد و حتی ممکن است دردناکتر از مرگ به نظر بیاید.
چگونه زنده بود آن که مدّۀ العمرشنه از خدا و نه از خود خبر تواند بود
هوش مصنوعی: چطور ممکن است کسی زنده باشد که نه از خدا خبر دارد و نه از خود، حالا که زندگی‌اش بر اساس این اطلاعات نیست؟
چو در مکّون و تکوین او نظاره کنیمکّونات همه مختصر تواند بود
هوش مصنوعی: اگر در آفرینش و موجودات جهان دقت کنی، متوجه میشوی که همه چیز در نهایت به شکلهای ساده و مختصری قابل درک است.