شمارهٔ ۱۸۴ - وله ایضاً
هوش مصنوعی: این متن شعری است که به توصیف فصل دی‌ماه و شرایط خاص آن می‌پردازد. شاعر به وضعیت آب و هوایی و نیاز به وسایل گرمایشی و حفاظت در این فصل اشاره می‌کند. او همچنین به ضرورت نگهداری از خود و سازگاری با شرایط سخت این فصل اشاره دارد. در نهایت، به پوستینی اشاره می‌گردد که باید از آن استفاده کند، بدون توجه به اینکه این پوستین خوب یا بد باشد. به طور کلی، شعر بیانگر سختی‌ها و نیازهای انسان در زمان سرما است.
فصل دی‌ماه به خوارزم اندرجامع گر هست یکی صد باید
هوش مصنوعی: در دی‌ماه در خوارزم، جمعی از مردم گرد آمدهاند و برای یکصد نفر باید جایی فراهم شود.
نمد و آتش و آب است کنونعوض از خیش و ز گنبد باید
هوش مصنوعی: این بیت به این معناست که اکنون زمان تغییر و تحول از وسایل و ابزارهای قدیمی مثل خیش و گنبد به مواد و عناصر جدیدی مانند نمد، آتش و آب است. به عبارتی، برای پیشرفت و بهبود اوضاع، باید به سراغ چیزهای نوین رفت و از روشها و منابع جدید استفاده کرد.
آب چون بیضهٔ بلور شدستخانه پر خرمن بد باید
هوش مصنوعی: آب مانند دانههای بلورین شده است و خانه پر از غله و محصولات باید باشد.
گر فرشته‌ست در این فصل او رابه ضرورت سلب دد باید
هوش مصنوعی: در این فصل اگر فرشتهای وجود دارد، باید به ناچار ویژگیهای حیوان وحشی را از او بگیریم.
پوستینی به بد و نیک مراگر بود نیک و گر بد باید
هوش مصنوعی: اگر لباسی که به تن دارم خوب باشد، باید خوب به نظر بیاید و اگر بد باشد، باید بد به نظر بیاید.
پوستینی ز تو دق خواهم کردگرچه دانم که تو را خود باید
هوش مصنوعی: من از تو پوستینی درست خواهم کرد، هرچند میدانم که خودت باید این کار را انجام دهی.