شمارهٔ ۲۰۱ - وله ایضا
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌ها و لطافت‌های یک معشوق می‌پردازد. شاعر به ویژگی‌های ظاهری و باطنی معشوق اشاره می‌کند و او را به عنوان کسی معرفی می‌کند که در دل‌ها و خیال‌ها اثر می‌گذارد. او از تأثیر قدرت و قلم اشاره می‌کند و به تلاش‌های دیگران تصریح می‌کند که در سایه زیبایی‌های معشوق در تلاش‌اند. در نهایت، شاعر به ناپایداری عشق و زیبایی‌هایی که در کنار او وجود دارد، اشاره کرده و بیان می‌کند که عشق به معشوق همیشه در دل او خواهد ماند.
ای دل سیه لطیف دیداروی سیم تن خجسته آثار
هوش مصنوعی: ای دل، تو که در عشق او غرق هستی، زیبایی‌های صورت او و خوشیها و آثار نیکوی او را ببین و درک کن.
از تیغ و قلم نه یی تو خالیخالی نبود ز تیغ سردار
هوش مصنوعی: نه تو از شمشیر سردار خالی هستی و نه از نوشته و قلم. به همین دلیل، هیچکدام از اینها را نمیتوانی بدون تأثیر و اثرگذاری ببینی.
از حقّۀ تو نگار گیردمشّاطۀ نیکوان افکار
هوش مصنوعی: از زیبایی‌های تو، آرایشگران هنرمند الهام میگیرند و افکار خوب و زیبا را شکل میدهند.
ز آب دهن تو زنده گرددماهی که بود جماد کردار
هوش مصنوعی: از آب دهان تو، ماهی که قبل از این بیجان بوده، زنده خواهد شد.
گاهی دهن توناف آهوگاهی شکم تو پیلة مار
هوش مصنوعی: گاهی زبان تو به نرمی و لطافت آهو است و گاهی شکم تو مانند پیلهای است که مار در آن میخزد.
باشی همه ساله سرفکندهز اندیشۀ مشک و سیم بسیار
هوش مصنوعی: همیشه در سال، به خاطر فکر کردن به مسائلی مثل عطر و نقره، خجالتزده خواهی بود.
دارند همیشه بر کنارتبا آنکه گرانی وسیه کار
هوش مصنوعی: همیشه کسانی هستند که در کنار تو خواهند بود، حتی اگر یک زندگی سخت و دشوار را تجربه کنی.
مرغی که توزقّۀ کردی او راپا شد گهر و شکر زمنقار
هوش مصنوعی: مرغی که تو به آن توجه و رسیدگی کردهای، اکنون با پای خود جواهر و شکر را از منقار خود به نمایش می‌گذارد.