شمارهٔ ۲۲۵ - ایضا له
هوش مصنوعی: این شعر درباره یک فرد است که به زیبایی و جذابیت محبوب خود اشاره می‌کند و او را مقصد آرزوهای خود می‌داند. شاعر از احساسات خود صحبت کرده و بیان می‌کند که در سال‌های گذشته دچار حسرت و دوری بوده اما امسال قصد وصال دارد. او همچنین به نماد گندم اشاره کرده و این نماد را به ارتباط با محبوبش مربوط می‌داند، و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که امسال ممکن است فرصتی برای رسیدن به محبوبش باشد.
ای جبین تو مطلع اقبالوی جناب تو مقصد آمال
هوش مصنوعی: چهرهی تو نشانگر روزهای خوشبختی است و شخصیت تو آرزوهای من را به حقیقت نزدیک می‌کند.
بنده را رسمکیست بر دیوانرسمکی افت خیز و حال بحال
هوش مصنوعی: بنده برای خود قاعدهای دارم که باید طبق آن رفتار کنم. در مواقعی که وضعیت تغییر می‌کند، باید هوشیار و آگاه باشم.
داشتم پار روزة حرمانلیکن امسال نیست عزم وصال
هوش مصنوعی: دیروز رمز و راز عشق را داشتم، اما امسال تصمیمی برای وصال و دیدار نیست.
من و گندم که رسم سال منستبر سبیل مناوبت هر سال
هوش مصنوعی: من و گندم هر ساله به روال خاص خود، در موقعیتی همراه با هم قرار میگیریم.
رسم باشد که در جوال شوداز من و او یکی علی الاجمال
هوش مصنوعی: رسم این است که به طور کلی، من و او به هم مرتبط شویم و به یکدیگر نزدیک شویم.
پار من رفتم ، ار تو فرماییگندم امسال در شود به جوال
هوش مصنوعی: من از اینجا میروم، اگر تو بخواهی، محصول گندم امسال در کیسهها ریخته خواهد شد.
خود گرفتم که رسم من غبّ استبیگمان سال نوبتست امسال
هوش مصنوعی: من تصمیم گرفتم که باید با فروتنی و آرامش زندگی کنم و مطمئن هستم که امسال زمان تغییرات و فرصتهای جدیدی برای من است.