شمارهٔ ۲۲۶ - ایضا له
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از حالت سخت و دشوار زندگی خود صحبت می‌کند. او به گرسنگی و فقر اشاره می‌کند و به شرایطی که حاکم بر زندگی‌اش است، پرداخته است. در اینجا به حالتی مشابه موشی اشاره می‌کند که در سوراخی تنگ گیر افتاده، نشان‌دهنده محدودیت‌ها و دشواری‌هایی است که او تجربه می‌کند. این ابیات به نوعی کنایه‌ای از ناتوانی و کمبود منابع در زندگی هستند.
بنده ات بود گرسنه پیرارپار زن کرد و بچّه زاد امسال
هوش مصنوعی: بندهات که گرسنه است، در حال حاضر با لباس کهنه و پارهای به کار و زادوولد پرداخته است.
لاجرم از نوایب حدثانتیره دارد چو خال صورت حال
هوش مصنوعی: چرا که رنگ تیرگی در صداهای نوحه به وضوح دیده میشود، مانند لکهای بر چهرهای خاص.
مثل بنده اندرین حالتاینچنین گفته اند در امثال
هوش مصنوعی: در این وضعیت، مانند بنده، گفتهاند که این موضوع در ضربالمثلها آمده است.
تنگ بد حای موش در سوراخبست جاروب نیز بر دنبال
هوش مصنوعی: موش که در سوراخ لانهاش گیر کرده، به خاطر وضع بدش به شدت ناراحت است و جارو نیز به دنبال اوست. این توصیف نشاندهندهی احساس ناامیدی و تنش در شرایط دشوار است.