شمارهٔ ۲۳۶ - وله ایضا
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به شبی اشاره می‌کند که به حضور یار (ماه سیام) رسیده است و از شدت اشتیاق، خوابش نمی‌برد. او به این نکته اشاره می‌کند که شب رمضان تفاوتی با روزهای روزه‌داری ندارد، زیرا هیچ غذایی برای افطار به او نرسیده است. حتی سحری که باید بخورد، در وقتش آورده نشده و به این ترتیب، او برای روزه‌داری از نعمت غذا محروم مانده است.
شبی به خوان تو حاضر شدم به ماه سیامنخفت چشم من آن شب ز اشتیاق طعام
هوش مصنوعی: روزی به مهمانی تو رفتم و شب را در آنجا سپری کردم، اما چشمانم به خاطر اشتیاق برای غذا از خواب نرفتند.
ز روز روزه نبد هیچ فرق آن شب راز بهر آنکه نیفتاد اتّفاق طعام
هوش مصنوعی: در روزهای روزه‌داری، هیچ تفاوتی میان روز و شب وجود ندارد، زیرا غذا خوردن در شب هم به خاطر عدم توافق بر سر غذا میسر نمیشود.
سحور نیز بوقت خودم نیاوردندوصال روزه معیّن شد از فراق طعام
هوش مصنوعی: در سحرگاه، غذایی برایم نیاوردند و زمان مشخص روزه با دور بودن از غذا تعیین شد.