شمارهٔ ۲۶۳ - وله ایضا
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به موضوع میهمان‌نوازی و اهمیت نان در زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید که اگر در خانه‌ات کسی جز میهمان نداشته باشی و نان تو برای دیگران پنهان باشد، چه فایده‌ای دارد. همچنین اشاره می‌کند که نان در خانه‌اش تنها چیزی است که او را از دیگران متمایز می‌کند و اگر کسی به بهشت اشاره کند، درست بودن اعتقاد او همچون نان بنیادی و حیات بخش است. در واقع، نان نماد زندگی و ارتباط میان انسان‌هاست.
ای که در خانۀ تو بیگه و گاهاندر اید همه کس جز مهمان
هوش مصنوعی: ای فردی که در خانه‌ات هیچکس جز مهمان راه ندارد و دیگران به ندرت به آنجا میآیند.
سفره نان تو گر عورت نیستچه کنی از همه خلقش پنهان؟
هوش مصنوعی: اگر سفره نان تو چیزی پنهان و عیبدار نیست، پس چرا باید از دیگران آن را مخفی کنی؟
کیست جز نان تو در خانۀ توکه تو او را ننمودی دندان؟
هوش مصنوعی: در خانه‌ات، جز نان تو چه کسی وجود دارد که تو به او دندان نشان ندادی؟
این جمله به نوعی به رابطه نزدیک و وابستگی انسان به نان و غذایی که به آن نیاز دارد اشاره دارد. در واقع، این بیت به اهمیت نان و نقش آن در زندگی انسان اشاره می‌کند و بیان می‌کند که در خانه هر کسی، نان اصلیترین و ضروریترین چیزی است که وجود دارد.
رو که از اهل بهشتی گر زانکاعتقاد تو درستست چو نان
هوش مصنوعی: اگر تو از اهل بهشتی هستی و اعتقاد تو درست و واقعی است، مانند نانی است که ضروری و مورد نیاز زندگی است.