شمارهٔ ۲۶۲ - ایضا له
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعری درباره رابطه و همبستگی بین دندان و زبان صحبت می‌کند. او اشاره می‌کند که این دو عضو در جسم انسان از لحاظ عملکردی به یکدیگر وابسته‌اند و از ازدواج این دو، نتیجه‌ای موثر در کدخدایی دهان به وجود آمده است. شاعر به تفاوت‌های موجود بین دندان و زبان و نیز به اهمیت هر یک از آن‌ها در زندگی اشاره می‌کند. اگر کسی به دندان‌ها توجهی نکند یا از نعمت‌های خود به دیگران نرساند، ممکن است از مشکلاتی رنج ببرد. در نهایت، پیام اصلی این است که هر دو عضو باید مورد احترام قرار گیرند تا زندگی بهتری داشته باشیم.
کیست همخانۀ؟ زبان؟ دندانحکمتی هست اندرین پنهان
هوش مصنوعی: کسی هست که با زبان و دندان همدردی کند؟ در اینجا حکمتی نهفته است که پنهان مانده است.
باشد از ازدواجشان مضبوطکدخداییّ خاندان دهان
هوش مصنوعی: ازدواج آنان میتواند به استحکام و اقتدار خانوادهای در جامعه کمک کند.
این همه لین و آن همه شدّتاین همه گوشت وان همه ستخوان
هوش مصنوعی: این همه لطافت و نرمی و در عین حال این همه قدرت و شدت، این همه گوشت و بدن و آن همه استخوان و ساختار قوی.
نان دندان زبان کند ترتیبزانکه این ساکن است و آن جنبان
هوش مصنوعی: نان برای دندان، زبان ترتیب میدهد، زیرا این نان ساکن است و آن زبان در حرکت.
کام و ناکام هر کجا باشندبا سر او درد زمان بزمان
هوش مصنوعی: هر کجا که خوشبختی یا بدبختی باشد، همه با سر و دلشان درد و غم زمان را احساس میکنند.
هر که دندان ازو بود شاکربه ثنایش رود همیشه زبان
هوش مصنوعی: هر کسی که از او چیزی داشته باشد، باید شکرگزار او باشد و همیشه دربارهاش خوب صحبت کند.
وان که پاس زبان ندارد بازساید از خشم و کین برو دندان
هوش مصنوعی: کسی که از زبان خود پاسداری نکند، در برابر خشم و کینه دیگران دندانش را خواهد شکست.
وان که از مال خویش و نعمت خویشنرساند نصیبة ایشان
هوش مصنوعی: کسی که از دارایی و نعمت خود به دیگران ندهد، از برکات و فایدههای زندگی بهرهای نمیبرد.
به ضرورت ز بهر او شب و روزژاژ خاید بسی همین و همان
هوش مصنوعی: به خاطر او، شب و روز باید زیاد حرفهای بیخود و بیمعنا گفتن ضروری است، و این ماجرا همیشه ادامه دارد.