شمارهٔ ۲۶۱ - این قطعه در مدح صدر جمال الدّین گوید و او را وسیلت بخدمت شمس الدّین خوارزمی کند
هوش مصنوعی: این شعر به مجلس محترم جما الدین اشاره دارد و از او به عنوان هنرمندی بزرگ یاد می‌کند. شاعر در آن از او می‌خواهد که در کارش او را یاری کند و به نوعی ارزش هنر را بیان می‌کند. همچنین از او خواسته می‌شود که پیامش را به شمس الدین برساند و عذرخواهی خود را از بابت هرگونه قصوری بیان کند. در نهایت، به خواندن آیاتی از قرآن اشاره شده است.
مجلس محترم جما الدّینای هنر او شمایل تو بیان
هوش مصنوعی: مجلس محترم جامعهالدین، ای هنرت چون تصویری از تو سخن میگوید.
چون تویی پایمرد اهل هنرکار کی کن مرا اگر بنوان
هوش مصنوعی: چون تو هنرمند و بااستقامت هستی، هیچ کس نمیتواند به من آسیب بزند، اگر تو برای من کاری انجام دهی.
راوی شعر من تو بو دستیهم تو اکنون جواب آن بستان
هوش مصنوعی: شاعر به این نکته اشاره می‌کند که تو میتوانی به من کمک کنی و جواب من را بدهی، همانطور که در گذشته نیز این کار را کردهای.
شعر را نیست پیش کس حرمتپس از این ما و آیت قرآن
هوش مصنوعی: شعر دیگر در نظر هیچ کسی ارزش و احترام ندارد، پس از این ما و نشانههای قرآن.
بطریق نیابت خادمنه ز روی اشارت و فرمان
هوش مصنوعی: خدمتگزار بهعنوان نماینده عمل می‌کند و نه بهدلیل دستور یا اشاره.
بامدادی که کرده باشی غسلپاک و پاکیزه گشته از عصیان
هوش مصنوعی: صبحی که با غسل و پاکی آغاز کردهای و از گناه و نافرمانی پاک شدهای، دل و جانت دوباره تازه و نیکو می‌شود.
بر مخدوم شمس الدین در روخدمت من بحضرتش برسان
هوش مصنوعی: لطفاً پیام من را به مخدوم شمس الدین برسانید و در آنجا حضور پیدا کنید.
عذر تقصیر من بخواه ، آنگاهگر بود هیچگونه فرصت آن
هوش مصنوعی: لطفاً از من عذرخواهی کنید، اگر فرصتی پیش بیاید.
دست برهم نه و یکی آیتز اوّل هل اتیک بروی خوان
هوش مصنوعی: دستت را به هم بزن و نشانهای از اولی را برای او بیاور.