شمارهٔ ۲۹۲ - و له ایضا فی صفة صندوقچه
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حالتی از درونی‌ترین احساسات و رازها می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در پی حل و فصل مشکلات دائمی است و به علت شرایط خاص، قادر به بیان رازهای دل خود نیست. او از صلابت و استقامت خود سخن می‌گوید و در عین حال، به سختی‌های زبان و ناتوانی در بیان احساسات اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر احساس می‌کند که نمی‌تواند آنچه در درون دارد را به راحتی بیان کند.
ای از پی حلّ و عقد دایمدر بند و گشایش او فتاده
هوش مصنوعی: تو که همیشه درپی حل و فصل مشکلاتی و درگیر مسائل و چالشها هستی، به دنبال فرصتی برای رهایی از این بندها هستی.
جز با محرم ز غایت حفظراز دل خود برون نداده
هوش مصنوعی: تنها با کسی که به او اعتماد دارم، میتوانم رازهای دل خود را به اشتراک بگذارم و کسی دیگر را در این مورد مطلع نمیکنم.
سرکوفته یی و از صلابتهم بر سر پای ایستاده
هوش مصنوعی: این فرد با وجود اینکه سرش به شدت ضربه خورده، هنوز هم با قدرت و استقامت بر سر پا ایستاده است.
از بلعجی زبانت اوّلگویا شده پس دهان گشاده
هوش مصنوعی: از لحن و کلامت مشخص است که حالا به خوبی صحبت میکنی، پس حرفهایت را باز کن و با دیگران در میان بگذار.
خاموشی و گاه نطق لفظتبی صورت همه حروف ساده
هوش مصنوعی: گاهی اوقات سکوتت سخن می‌گوید و گاهی وقتی صحبت میکنی، حرفهایت بیروشنایی و ساده هستند.
گویا بزبان حال کز مننتوان طلبید نا نهاده
هوش مصنوعی: گویا به زبان حال می‌گوید که نمیتوان از من چیزی خواست که در دل ندارم و بیان نکردهام.