شمارهٔ ۳۰۱ - وله ایضا
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وضعیت دشتی خشک و بی‌حاصل اشاره می‌کند که در آن، چاره‌اي جز کوشش و تلاش وجود ندارد. او از خداوند می‌خواهد که پادشاهی خون‌خواه را بفرستد تا آن دشت را مانند دشت‌های دیگر آباد کند و جوی خون را از آنجا بگذرانید. در نهایت، شاعر به عدد و افزایش تعداد آنها اشاره می‌کند و خواستار تقسیم و پخش آنها به صورت پاره‌پاره است.
تادر دشت هست و جو بارهنیست از کوشش و کشش چاره
هوش مصنوعی: در دشت وسیع، جایی برای زندگی و زراعت پیدا نمیشود، بنابراین باید تلاش و کوشش کرد تا راه حلی پیدا کرد.
ای خداوند هفت سیّارهپادشاهی فرست خونخواره
هوش مصنوعی: ای خدای بزرگ که حاکم بر هفت سیاره هستی، سلطنتی را به من عطا کن که دچار خشم و خوی خونخواری شدهام.
تا در دشت را چو دشت کندجوی خون راند او ز جو باره
هوش مصنوعی: وقتی که جنگ و درگیری در دشت آغاز میشود، خون جاری میشود و او از آن جریان خونی که در دشت شکل میگیرد، فرار می‌کند.
عدد هر دوشان بیفزایدهر یکی را کند بصد پاره
هوش مصنوعی: عدد هر دو نفر را که جمع کنیم، به عدد هر یک از آنها صد واحد اضافه میشود.