شمارهٔ ۴۵ - فرقه‌بازی و جهالت!
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف عشق و دلدادگی خود می‌پردازد و از مشکلات و دردهایی که در این راه با آن‌ها مواجه شده است، سخن می‌گوید. او از زلف و طره محبوبش یاد می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه دلش به خاطر عشقش به او در زحمت و کشمکش است. شاعر از خال سیاه بر صورت معشوقش گله دارد و به آتش عشق و آتش دل اشاره می‌کند که او را می‌سوزاند. همچنین، در این شعر به جنون عشق و بی‌معنایی عقل در برابر محبت اشاره شده است. در نهایت، شاعر به ناامیدی و پیچیدگی اوضاع در عشق و درباری که هیچ‌کس آنجا عاقل نیست، اشاره می‌کند.
ز بس به زلفِ تو دل بر سرِ دل افتادهگذارِ شانه بر آن طُرّه مشکل افتاده
هوش مصنوعی: از بس که دل من به زیبایی و زلف تو وابسته شده، وقتی شانهات بر آن دسته مو میگذارد، دشواریهایی پیش میآید.
ز فرقه‌بازیِ اَحزابِ دل در آن سرِ زلفچه کشمکش که میانِ من و دل افتاده
هوش مصنوعی: از بازیهای گروههای قلب و دل چه کشمکشهایی که بین من و دل به وجود آمده، به خاطر آن سر زلف.
دلم بسوخت که بر صورتِ تو خالِ سیاهبه سانِ ملّتِ محکومِ جاهل افتاده
هوش مصنوعی: دلم به شدت سوخت که بر روی چهرهات لکهی سیاه و زشتی مانند وضعیتی که بر ملتهای ناآگاه و ستمدیده حاکم است، دیده میشود.
بسوز از آتشِ رخ این حجاب و روی نماتو جان بخواه که جان غیر قابل افتاده
هوش مصنوعی: از زیبایی چهرهات میسوزم و تو را میخواهم که جان و روح را به نمایش بگذاری، زیرا جانِ دیگران قابل محو شدن است.
ز بس که خون ز غمت ریختم به دل از چشمدلم چو غرقه ز دریا به ساحل افتاده
هوش مصنوعی: از بس که برای غم تو اشک ریختم، چنان شدهام که قلبم مثل دریایی ست که زیر فشار، به سواحل میافتد.
به جز جنون نَبَرَد رَه به سوی کعبهٔ عشقکه بارِ عقل در این راه بر گل افتاده
هوش مصنوعی: فقط عشق و جنون میتوانند ما را به سوی معبد عشق راهنمایی کنند، زیرا در این مسیر، بار سنگین عقل مانع از پیشرفت شده و آن را به زمین انداخته است.
گرفته نورِ جهان‌تابِ علم عالَم و شیخپیِ مُباحِثهٔ بی‌دلایل افتاده
هوش مصنوعی: نور علم که باید روشناییبخش جهان باشد، حالا در دل عالِم و شیخی که درگیر بحث و جدلهای بیمدرک و بدون دلیل است، محو و خاموش شده است.
سپردمت به رقیبان و با تو کارم نیستاز آنکه کار به دست اراذل افتاده
هوش مصنوعی: تو را به دست حریفان سپردم و دیگر با تو کاری ندارم، چون کار به دست بیارزشها افتاده است.
تو هرج و مرجیِ دربارِ عشق بین، عارفمیانِ این همه دیوانه عاقل افتاده
هوش مصنوعی: در میان حوادث و شلوغیهای عشق، عارف به گونهای در این همه دیوانگی، به عقل و درک خود دست یافته است.