شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به ستایش و توصیف یک شخصیت برجسته و محترم، که به عنوان "خسرو" یا پادشاه شناخته می‌شود، پرداخته است. شاعر به لطافت طبع و شرافت این فرد اشاره کرده و اعتراف دارد که تمام جهانیان، به خاطر وجود او، آسوده‌خاطر هستند. همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که نام و آوازه این خسرو بر قضا و قدر تأثیر دارد و او را به عنوان فردی کم‌نظیر در زمانه‌اش معرفی می‌کند. شاعر خود را بنده این خسرو می‌داند و بر جایگاه او در جهان تأکید می‌کند.
خدایگان همه خسروان روی زمینتویی که طبع لطیفت سراچه قدم است
هوش مصنوعی: ای خداوند همه پادشاهان و فرمانروایان دنیا، تویی که دل و طبیعت نازکت، جایی برای قدم نهادن است.
در اهتمام تو آسوده اند جمله جهاناز ان جناب رفیع تو قبله کرم است
هوش مصنوعی: همه جهان به خاطر تلاشهای تو در آرامش و راحتی هستند؛ از آن مقام بلندت که محل ناز و بزرگواری است.
قضا به نام تو پرداخت دفتر اقبالصدای نویت ملکت صریر آن قلم است
هوش مصنوعی: سرنوشت به نام تو تصمیمگیری کرد و آیندهات را نوشت؛ صدای نوا و آهنگ تو، نشانه و علامتی است که به قلم نوشته شده است.
کمینه بنده درگاه اگر چه رنجور استخدایگان جهان خسرو مسیح دم است
هوش مصنوعی: من، بنده کمحق، اگر چه بیمار و رنجور هستم، اما خداوندی که بر این جهان فرمانروایی می‌کند، همانند مسیح، سرافراز و بزرگوار است.
جهان و خلق جهان جمله معترف شده اندکه خسروی چو تو امروز در زمانه کم است
هوش مصنوعی: همهی جهان و مردم آن متفقالقول هستند که در عصر ما، کسی مانند تو که تاج شاهی بر سر دارد، بسیار نادر است.