شمارهٔ ۸۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ستایش شخصیتی برجسته به نام شمس‌الدین می‌پردازد و او را به عنوان یک موجود نادر و بی‌نظیر معرفی می‌کند. او با استفاده از تشبیهات زیبا به مقایسه شمس‌الدین با موجودات افسانه‌ای مانند عنقا و هد هد می‌پردازد. شاعر اشاره می‌کند که شمس‌الدین در اوج شکوه و عظمت خود قرار دارد و مانند گل نسرین در میان ستارگان می‌درخشد. در نهایت، شاعر به ناامیدی خفاش‌ها که از تابش آفتاب محرومند اشاره می‌کند و خواستار روشنایی و دیده شدن بیشتر شخص شمس‌الدین است.
افتخار زمانه شمس الدینای چو عنقا نظیر تو معدوم
هوش مصنوعی: شمس الدین، تو افتخار این زمان هستی؛ مانند پرندهای افسانه‌ای، همتا و شبیه به تو وجود ندارد.
همچو هد هد بر آستانه توفلک تند چاپلوس خدوم
هوش مصنوعی: مانند پرندهای که به درگاه تو میآید، آسمان نیز با شتاب و نازکی اطراف تو را میگشاید.
باز اقبالت آشیان کردههمچو نسرَین در میان نجوم
هوش مصنوعی: ناامیدی و تردید را کنار بگذار و مجدداً به استقبال موفقیت برو، مانند پرندهای که در آسمانهای پرستاره آشیانه ساخته است.
مه که در آشیان دولت توروز دشمن نیم به سیرت بوم
هوش مصنوعی: در آشیانهات که مانند ماه روشن و دلنشین است، در روزهای سختی به بلندیهای خوب بوم نگاه کن.
تا کی از آفتاب طلعت خویشهمچو خفاش داریم محروم؟
هوش مصنوعی: چقدر باید همچون خفاش از نور چهره خود دور باشیم و از درخشش آن محروم بمانیم؟