تناجی
ظهیر فاریابی

شمارهٔ ۸۴

ای رسیده مواهب تو به منهمچو بوی شفا به بیماران
گرچه در خورد همت تو نبودرد نکردم چو خویشتن داران
پایه ابر برترست از آنکرد توان کرد سوی او باران