شمارهٔ ۸۵
هوش مصنوعی: این متن به ستایش و توصیف خداوند و عدالت او می‌پردازد. شاعر از خالق آسمان‌ها و زمین یاد می‌کند و به زیبایی و لطف خداوند اشاره دارد که به زمین جلوه‌ای گلزار بخشیده است. همچنین بر تأثیر عدالت خداوند شاره می‌کند که انسان‌ها را از اشتباه و گمراهی محفوظ نگه می‌دارد. شاعر به جنگ و دشمنی‌ها نیز اشاره می‌کند و یادآور می‌شود که حتی در برابر مشکلات، نعمت‌های الهی همیشه وجود دارد. او در پایان، احساس ناتوانی خود را در مقایسه با عظمت خداوند بیان کرده و به این نکته اشاره می‌کند که مقام و منزلت خاصی نزد خداوند است و او تنها خود را بنده‌ای محروم می‌داند.
خداوندا تویی کز روی رفعتسپهرت تخت زیبد،مِهر،گَژزَن
هوش مصنوعی: خداوندا، تو هستی که از بلندی آسمانت، تخت تو شایستهی خورشید و ماه است.
گرفت از گلستان لطف و نطقتهمه روی زمین گلزار و گلشن
هوش مصنوعی: از گلستانی که سرشار از زیبایی و کلام دلنشین است، تمام زمین به باغ و گلزار تبدیل شده است.
جهان را آن عمارت داد عدلتکه از سهو و خطا معصوم شد ظن
هوش مصنوعی: جهان را با عدالت بنا کرد که از اشتباه و خطا، گمان پاک و معصوم شده است.
برای کارزار دشمن توکه چرخش خصم باد و طبع دشمن
هوش مصنوعی: در میدان نبرد با دشمن، طبع و طبیعت او دشمنیاش را شکل میدهند و باید هوشیار بود.
گهی از غنچه سازد دهر پیکانگهی در آب پوشد باد جوشن
هوش مصنوعی: زمانی دنیا انسان را مانند پیکانی از غنچه به سوی هدف میفرستد و زمانی دیگر، مانند بادی که زره را در آب پنهان می‌کند، انسان را در معرض خطر و چالشهای پنهانی قرار میدهد.
اگر من بنده محرومم ز صدرتروا باشد که اهل آن نیم من
هوش مصنوعی: اگر من از آن نعمتها بیبهرهام، اشکالی ندارد، چون من جزو اهل آنجا نیستم.
ولیکن قصه تشریف شرط استمرا بر رای اعلی عرضه کردن
هوش مصنوعی: اما داستان ارائه کردن به مقام بالا برای من ضروری است.
تنم پوشیده شد از خلعت شاهکه بادش در پناه حق دل و تن
هوش مصنوعی: تن من با لباس سلطنتی پوشیده شد، که نسیمش در سایهٔ حمایت خداوند به جان و جسمم آرامش میبخشد.
نمی گویم که تدبیر سرم چیستهمی ترسم که گویی در کس زن
هوش مصنوعی: نمیخواهم بگویم که چه برنامهای دارم، چون میترسم که این حرفم بر کسی تاثیر بگذارد.