شمارهٔ ۹۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از خرد و دانایی می‌خواهد که فراتر برود و به هدف خود برسد. او از دوری و فاصله‌ای که با خرد دارد، احساس رنج می‌کند و از آن می‌خواهد که در تدبیر جهان باشد. شاعر در نهایت از خرد سوالی می‌پرسد و از او درخواست می‌کند که نان و یا دستوری به او دهد.
ای خرد در طلب غایت توکرده پا آبله از بس دوری
هوش مصنوعی: ای عقل، در جستجوی هدفی که داری، پاهایت از شدت فاصله، دچار زخم و اذیت شدهاند.
تو به تدبیر جهان مشغولیگر بکارم نرسی معذوری
هوش مصنوعی: تو به کارهای بزرگ دنیا مشغولی و اگر من هم دست به کار بزنم، شاید نتوانی به کمک من بیایی.
از تو من بنده سؤالی دارماز تو نان خواهم یا دستوری؟
هوش مصنوعی: من از تو یک سوال دارم؛ آیا از تو نان خواستهام یا فقط دستوری؟