شمارهٔ ۲۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر توصیف میکند که دیو شاه با چهرهای زیبا و رنگین به طور پیاده و به نرمی حرکت میکند. او به اندازهای جذاب است که شکر از لبش به زمین میریزد و به نظر میرسد در حالتی از مستی و بیخبری، شاداب و سرحال قدم میزند.
دی شاه بتان با رخ رنگین می رفتبی اسب و پیاده نغز و شیرین می رفت
هوش مصنوعی: شاه زیبا همچون بتها، بدون اسب و به صورت پیاده، با ناز و خوشخلق به سمت خود میرفت.
شکر ز لبش به پیل بالا می ریختوز مستی و بیخودی چو فرزین می رفت
هوش مصنوعی: شیرینی کلمات او چنان جذاب بود که مانند شهد بر افراشتهای میریخت. در حالی که در حال سرمستی و بیخبری بود، همچون فرزین به پیش میرفت.