شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دوستش میخواهد که با قلمی قوی به دشمنانش پاسخ دهد و در روشن کردن شب تاریک تلاش کند. او همچنین از دیوانگی و آزادی در بیان احساسات سخن میگوید و به عقلمندان توصیه میکند که به درون خود بروند و از دامن خود نشانهها و فکرهای سازنده را بیرون آورند.
ای دوست،قلم بر سخن دشمن کش!وندر شب تاریک می روشن کش!
هوش مصنوعی: ای دوست، قلم خود را بر روی سخنان دشمن بکش! و در شب تاریک، روشنی بیاور!
دیوانگیا، خیز و سر از جیب برآر!عقلا، بنشین و پای در دامن کش!
هوش مصنوعی: ای دیوانه، بلند شو و از جیب خود چیزی را بیرون بیاور! عقلمندان، بنشینید و خود را کنار بکشید!