رباعی شمارهٔ ۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و شادی ناشی از حضور محبوب اشاره می‌کند. او می‌گوید که حتی اگر شمع (نور) خاموش شود و ماه (نور) غروب کند، باز هم شب برایش روشن است، زیرا در کنار محبوبش است. در واقع، او احساس می‌کند که وجود محبوبش روشنایی و خوشبختی را به زندگی‌اش می‌آورد و این موفقیت و خوشبختی، بر خلاف دشمنانش، او را پیروز می‌کند.
امشب که حضور یار جان افروزستبختم به خلاف دشمنان پیروزست
هوش مصنوعی: امشب که محبوبم در کنارم است و دل را شاد می‌کند، احساس میکنم که سرنوشت به نفع من در مقابل دشمنانم تغییر کرده و به پیروزی رسیدهام.
گو «شمع بمیر و مه فرو شو» که مراآن شب که تو در کنار باشی روزست
هوش مصنوعی: اگر شمع خاموش شود و ماه پنهان شود، باز هم برای من آن شب که تو در کنارم هستی، مانند روز روشن است.