تناجی
سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۲۶

گویند رها کنش که یاری بدخوستخوبیش نیرزد به درشتی که دروست
بالله بگذارید میان من و دوستنیک و بد و رنج و راحت از دوست نکوست