رباعی شمارهٔ ۳۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و طراوت گل اشاره می‌کند و می‌گوید اگر باد زیبایی و جوانی او را ببرد، بلبل نمی‌تواند خواب او را برباید. همچنین به زمان رسیدن آب عطار اشاره می‌کند که گل با آمدن آب، شاداب‌تر می‌شود و در نهایت عطار نیز به موقع آب را می‌برد. به طور کلی، این شعر به ناپایداری زیبایی و تأثیرات طبیعی بر گل‌ها اشاره دارد.
گر باد ز گل حسن شبابش ببردبلبل نه حریفست که خوابش ببرد
هوش مصنوعی: اگر باد زیبایی جوانی او را ببرد، بلبل آنقدر شجاعت ندارد که خوابش را به هم بزند.
گل وقت رسیدن آب عطار ببردعطار به وقت رفتن آبش ببرد
هوش مصنوعی: زمانی که گل آمادهی شکفتن است، عطار (عطرساز) آن را میچید. ولی هنگامی که زمان رفتن گل برسد، آن عطار هم گل را می‌برد.