رباعی شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: شعر درباره این موضوع است که با تدبیر و تدبیر خوب، سرنوشت را نمیتوان تغییر داد. تلاش و صحبت کردن در این زمینه بیفایده است. شاعر به این نتیجه میرسد که بهتر است مدتی صبر کند، اما در نهایت میفهمد که صبر هم در این شرایط مؤثر نیست.
چون بخت به تدبیر نکو نتوان کردبیفایده سعی و گفت و گو نتوان کرد
هوش مصنوعی: اگر سرنوشت به خوبی تدبیر نشود، تلاش و صحبتهای بیهوده هیچ سودی نخواهد داشت.
گفتم بروم صبر کنم یک چندیهم صبر برو که صبر ازو نتوان کرد
هوش مصنوعی: گفتم که مدتی صبر کنم، اما به من گفتند که صبر کن! زیرا نمیتوان به طور نامحدود صبر کرد.