رباعی شمارهٔ ۷۴
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از عشق و عاطفه سخن می‌گوید. او می‌گوید که آرزویش این است که دلش را به کسی بدهد که باعث آرامش و آسایش جانش شود. همچنین تأکید می‌کند که فردی که نه عاشق است و نه معشوق، ممکن است در دنیای خدا بی‌معنا باشد. این عبارات نشان‌دهنده اهمیت عشق و ارتباطات عاطفی در زندگی انسان‌هاست.
من چاکر آنم که دلی بربایدیا دل به کسی دهد که جان آساید
هوش مصنوعی: من خدمتگزار کسی هستم که قلبی را تسخیر کند یا دلش را به کسی بدهد که باعث آرامش جانش شود.
آن کس که نه عاشق و نه معشوق کسیستدر ملک خدای اگر نباشد شاید
هوش مصنوعی: آن کسی که نه عاشق است و نه معشوق، در دنیای خداوند شاید وجود نداشته باشد.