رباعی شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی زیبایی و تأثیر جذابیت چهره‌ی کسی است که دل‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. ریش او به سرعت رشد می‌کند، هرچند که شاید انتظارش نبوده است. همچنین با اشاره به آتشین بودن صورت او، بیان می‌کند که این زیبایی و جذابیت باعث سوختن دل‌ها و ایجاد دودی دلنشین می‌شود. در واقع، شعر نشان‌دهنده‌ی ترکیب زیبایی و درد ناشی از آن است.
این ریش تو سخت زود برمی‌آیدگرچه نه مراد بود برمی‌آید
هوش مصنوعی: این ریش تو خیلی سریع رشد می‌کند، هرچند که نمیخواستی اینطور شود.
بر آتش رخسار تو دلهای کباباز بس که بسوخت دود برمی‌آید
هوش مصنوعی: چهره‌ی تو مانند آتشی است که دل‌ها را به شدت میسوزاند و از شدت آن دود بلند می‌شود.