رباعی شمارهٔ ۷۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به وجود خوبان و اهل علم در مناطق مختلف اشاره میکند و از میان آنها به شخصی خاص نام میبرد که مولای اوست. او یک عرب زاده به نام حر است که به زیبایی سخن میگوید. شاعر با این بیان، ارادت و محبت خود را به این شخصیت ابراز میکند.
هرچند که هست عالم از خوبان پرشیرازی و کازرونی و دشتی و لُر
هوش مصنوعی: هرچند که فرزندان خوب و نیکو از شهرهای مختلفی چون شیراز، کازرون، دشت و لر در دنیا وجود دارند، اما باز هم این عالم پر از خوبیهاست.
مولای منست آن عربیزادهٔ حُرکاخر به دهان حُلْو میگوید مُر
هوش مصنوعی: سخن از کسی است که از نسل عربهاست و به عنوان سرور و درستیخواه ایرانیان شناخته میشود. او با زبان شیرین و دلنشینش، دستوری به دیگران میدهد.