رباعی شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: این ابیات اشاره به این دارند که باید در رفتار و کمک به دیگران با دقت عمل کرد. نفر اول از مرهم زدن به زخم‌های دیگران و دلجویی از آنها سخن می‌گوید و بر ضرورت این کار تأکید می‌کند. همچنین به دوستش توصیه می‌کند که به دشمنانش اطمینان نکند و اگر دچار مشکلی شد، خود باید آن را حل کند. در کل، این ابیات بر اهمیت احتیاط و اتکای به خود در شرایط سخت تأکید دارند.
از هرچه کنی مرهم ریش اولیتردلداری خلق هرچه بیش اولیتر
هوش مصنوعی: هرچه بیشتر به دیگران آرامش ببخشی و دردهای آنها را تسکین بدهی، خودت نیز زودتر از دلشکستگی و رنج و غم نجات پیدا خواهی کرد.
ای دوست به دست دشمنانم مسپارگر می‌کشیم به دست خویش اولیتر
هوش مصنوعی: ای دوست، دوستانم را به دست دشمنان نده. بهتر است خودمان به کار آنها رسیدگی کنیم تا اینکه به دست دشمنان بسپاریم.