رباعی شمارهٔ ۸۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به عشق و وابستگی عمیق خود به معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر از محبت معشوق دور شود یا حتی به خاطر جدایی از او رنج بکشد، باز هم در هر جایی که برود، نمی‌تواند از فکر و یاد او فرار کند و در نهایت به سوی او برمی‌گردد. این احساس نشان‌دهنده‌ی عمق عشق و وابستگی است.
نامردم اگر زنم سر از مهر تو بازخواهی بکشم به هجر و خواهی بنواز
هوش مصنوعی: اگر من به خاطر محبت تو دلم را بشکنی، تو هم در دوری من زخم خواهی خورد و در آغوشم آرامش نخواهی یافت.
ور بگریزم ز دستت ای مایهٔ نازهر جا که روم پیش تو می‌آیم باز
هوش مصنوعی: اگر از دست تو فرار کنم، ای مایهٔ دلخوشی، هر جا که بروم، دوباره به تو خواهم رسید.