رباعی شمارهٔ ۸۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر دو راه را پیش روی عاشق قرار می‌دهد: یا به تنهایی و خلوت خود پناه ببرد و از دنیا کناره‌گیری کند، یا عشق را چون آتشی شعله‌ور کرده و زندگی‌اش را بسوزاند. او به این نکته اشاره می‌کند که عاشقی و پنهان‌کاری در کنار هم سازگار نیستند و اگر نمی‌خواهی پرده‌پوشی کنی، باید با درد و رنج آن روبرو شوی.
یا روی به کنج خلوت آور شب و روزیا آتش عشق بر کن و خانه بسوز
هوش مصنوعی: یا به گوشهای دور برو و در تنهایی به سر ببر، یا اگر عشق شعله‌ور است، آن را برافروز و تمام زندگیات را بسوزان.
مستوری و عاشقی به هم ناید راستگر پرده نخواهی که درد، دیده بدوز
هوش مصنوعی: اگر میخواهی عشق و مستی را با هم تجربه کنی، نباید پردهای را کنار بزنی؛ چون در این صورت درد و رنج از چشمانت برمیخیزد.