رباعی شمارهٔ ۸۷
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به زندگی خوش و بی‌دغدغه کسانی که در لذت و خوشی به سر می‌برند اشاره می‌کند و می‌گوید آن‌ها از مشکلات و رنج‌های درویش‌ها بی‌خبرند. همچنین به جاری شدن آب‌های فراوان در رودخانه‌ها پرداخته و نشان می‌دهد که در بیابان، تشنگان هنوز در جستجوی آن آب هستند، که نمادی از نیاز و تلاش در زندگی است.
منعم که به عیش می‌رود روز و شبشنالیدن درویش نداند سببش
هوش مصنوعی: کسی که در خوشی و لذت زندگی می‌کند، هر شب و روزش را به خوشی میگذراند و از مشکلات دیگران بیخبر است و دلیل ناله و زاری افراد بیپول را درک نمیکند.
بس آب که می‌رود به جیحون و فراتدر بادیه تشنگان به جان در طلبش
هوش مصنوعی: بسیاری از آبها به سمت جیحون و فرات میروند، اما در بیابان، تشنگان با جانشان در جستجوی آب هستند.