رباعی شمارهٔ ۹۶
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به زیبایی و جوانی اشاره می‌کند و می‌گوید هر کسی که به او نگاه می‌کند، نظرش به زیبایی‌اش جلب می‌شود. او حسرت جوانی را می‌خورد و از این که دیگر نمی‌تواند جوان شود، ناراحت است. در واقع، زیبایی جوانان برایش جذابیت دارد اما خود احساس پیر شدن می‌کند.
هر سروقدی که بگذرد در نظرمدر هیأت او خیره بماند بصرم
هوش مصنوعی: هر کسی که از جلویم بگذرد، به قد و قامت او خیره میشوم و چشمانم نمی‌تواند از او بگذرد.
چون چشم ندارم که جوان گردم بازآخر کم از آنکه در جوانان نگرم
هوش مصنوعی: من چشمی ندارم که جوانی را تجربه کنم، اما آخرین بار که به جوانان نگاه میکنم، حس میکنم چیزی از آنها کم ندارم.