تناجی
سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۱۱

چون می‌کشد آن طیرهٔ خورشید و مهممن نیز به ذل و حیف تن در ندهم
باری دو سه بوسه بر دهانش بدهموانگه بکشد چو می‌کشد بر گنهم