رباعی شمارهٔ ۱۱۶
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت یک معشوق اشاره دارد که مانند خسرو خوبان جهان است و دیگران به پای او خم می‌شوند. شاعر از درد و رنجی که به خاطر فراق این معشوق متحمل می‌شود، صحبت می‌کند و به ستم و بی‌وفایی او اشاره می‌کند، و در نهایت به بی‌معنایی این فراق اشاره دارد که نه دینی دارد و نه به اصول شناخته شده مرتبط است.
یرلیغ ده ای خسرو خوبان جهانتا پیش قدت چنگ زند سرو روان
هوش مصنوعی: ای پادشاه زیبا، در این دنیا به من لطف کن تا در برابر قامت بلند تو، چنگ کنم و از زیباییات بهرهمند شوم.
تا کی برم از دست جفای تو قلاننی شرع محمدست نی یاسهٔ خان
هوش مصنوعی: چقدر باید از بی‌وفایی تو رنج ببرم، نه قوانین محمد راست است و نه امیدم به خان!