تناجی
سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۲۳

چون جاه و جلال و حسن و رنگ آمد و بوآخر دل آدمی نه سنگست و نه رو
آن کس که نه راست طبع باشد نه نکونه عاشق کس بود نه کس عاشق او