رباعی شمارهٔ ۱۲۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از مطرب می‌خواهد که پیامی از یک حریف به او برساند و دل شاد را با نغمه‌ای آرام کند. همچنین از ساقی می‌خواهد که جامی از عشق و وفا به او بدهد و اگر حسودی وجود دارد، به او نیز جامی بدهد. این اشعار بیانگر عشق و زیبایی‌طلبی شاعر است.
ای مطرب ازان حریف پیغامی دهوین دل‌شده را به عشوه آرامی ده
هوش مصنوعی: ای نوازنده، از آن دوست پیامی برسان و قلب عاشق را با ناز و لطافت آرام کن.
ای ساقی از آن دورِ وفا جامی دهور رشک برد حسود، گو جامی ده
هوش مصنوعی: ای ساقی، از آن دوری که وفا را نشان میدهد، به من جامی بده. اگر حسود بر سر حسادتش بلند شود، بگو به او که باز هم جامی بده.