رباعی شمارهٔ ۱۳۱
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت انسانی اشاره دارد که از نظر خصوصیات ظاهری و درونی بسیار عالی است. شاعر به قد و بالای او مانند سرو اشاره میکند و از بینصیب بودن کسی که از کنار او عبور کند، سخن میگوید. در عوض، کسی که به او نزدیک شود، خوشبخت و خرم خواهد بود.
هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟یا سرو بدین بلند و خوش بالایی؟
هوش مصنوعی: آیا هیچگاه انسان به این زیبایی دیده شده است؟ یا سرو با این قد بلند و خوشبالایی وجود داشته است؟
مسکین دل آنکه از برش برخیزیخرم تن آنکه از درش بازآیی
هوش مصنوعی: بیچاره کسی که از کنار محبوبش برود، در حالی که خوشبخت واقعی کسی است که دوباره به آغوش او برگردد.