تناجی
سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۳۱

هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟یا سرو بدین بلند و خوش بالایی؟
مسکین دل آنکه از برش برخیزیخرم تن آنکه از درش بازآیی