رباعی شمارهٔ ۱۳۳
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به موضوع خیانت و وفاداری می‌پردازد. او به شک و تردید خود نسبت به بازگشت کسی که به او آسیب زده اشاره می‌کند و از تجربه تلخ و دردناک خود می‌گوید. در نهایت، احساس می‌کند که اگر کسی به راحتی به کشتن و خیانت عادت کند، باید به نوعی از او انتقام گرفت.
کی دانستم که بیخطا برگردی؟برگشتی و خون مستمندان خوردی
هوش مصنوعی: نمیدانستم که بدون اشتباه برخواهی گشت؛ اما تو برگشتی و به حقوق و نیازهای بیپناهان لطمه زدی.
بالله اگر آنکه خط کشتن داردآن جور پسندد که تو بی‌خط کردی
هوش مصنوعی: اگر کسی که کارش کشتن است، اینطور بخواهد که تو بدون خط و نشان کشیدن عمل کنی، وای بر او!