تناجی
سعدی شیرازی

رباعی شمارهٔ ۱۳۵

گفتم بکنم توبه ز صاحبنظریباشد که بلای عشق گردد سپری
چندانکه نگه می‌کنم ای رشک پریبار دومین از اولین خوبتری