رباعی شمارهٔ ۱۳۹
هوش مصنوعی: شعر درباره ماه و انسانیت است. شاعر به زیبایی و لطافت ماه اشاره می‌کند و آن را نسبت به دیگران تشبیه می‌کند. او به این نکته می‌پردازد که همه انسان‌ها نیز مانند ماه زیبا و ارزشمند هستند و در نهایت، یک خط سبز که نشان از زندگی و امید دارد، نماد خاصی برای انسان‌ها به شمار می‌رود.
ماها همه شیرینی و لطف و نمکینه ماه زمین که آفتاب فلکی
هوش مصنوعی: همه ماهها از نظر زیبایی و جذابیت خاص خود را دارند، اما ماه زمین نسبت به ماههای دیگر مانند آفتاب در آسمان میدرخشد و متفاوت است.
تو آدمیی و دیگران آدمیند؟نی‌نی تو که خط سبز داری ملکی
هوش مصنوعی: تو انسان هستی و دیگران هم انساناند؟ نه، تو که خط سبز داری، متفاوتی و به نوعی خاصی تعلق داری.