رباعی شمارهٔ ۱۴۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به زیبایی و دلربایی محبوبش اشاره می‌کند و می‌گوید که شیرینی کلام او، از دوری‌اش حس می‌شود. او همچنین به این نکته اشاره می‌کند که با وجود زیبایی و مقام او، آنها که در کنار عده‌ای فقیر زندگی می‌کنند، به پادشاهان دسترسی ندارند و محبوبش نیز در کنار آنها نیست.
در وهم نیاید که چه شیرین‌دهنیاین‌ست که دور از لب و دندان منی
هوش مصنوعی: این فکر به ذهنم نمیرسد که چه طعمی دارد این شیرینی که دور از لب و دندان من است.
ما را به سرای پادشاهان ره نیستتو خیمه به پهلوی گدایان نزنی
هوش مصنوعی: ما نمیتوانیم به مکانهای بزرگ و باشکوه پادشاهان دسترسی پیدا کنیم، پس تو هم نباید در کنار افراد بیپول و گدایان خیمه بزنید.