رباعی شمارهٔ ۱۴۲
هوش مصنوعی: این ابیات به این موضوع اشاره دارند که اگر بخواهیم به آرزوها و خواسته‌های دل‌مان از زندگی فکر کنیم، باید توجه کنیم که غم‌ها و ناراحتی‌ها فایده‌ای ندارند. در صورت ناراحتی از دشمن، گله کردن از دوست نیز دردی را دوا نمی‌کند. در نهایت، اگر دوست نیز در حق ما نبیند و جفا کند، راهکار و تدبیری برای این وضعیت چه می‌تواند باشد؟
گر کام دل از زمانه تصویر کنیبی‌فایده خود را ز غمان پیر کنی
هوش مصنوعی: اگر بخواهی به چیزهایی که از زمانه میخواهی دست یابی، بیفایده است که خود را از غصهها و اندوهها پیر کنی.
گیرم که ز دشمن گِله آری برِ دوستچون دوست جفا کند چه تدبیر کنی؟
هوش مصنوعی: فرض کن از دشمنان شکایت کنی و به دوستت روی بیاوری، اما اگر دوست به تو آسیب برساند، چه تدبیری برای این وضعیت خواهی اندیشید؟