بخش ۹ - حکایت

هوش مصنوعی: این متن درباره‌ی پیرمردی است که در شب دعا و عبادت، ناامید از اجابت درخواستش، صدایی را می‌شنود که به او می‌گوید تلاش‌هایش بی‌حاصل است و بهتر است تسلیم و ناامید شود. اما وی با حسرت و اندوه از ناکامی در راه خود سخن می‌گوید و از مرید خود می‌خواهد که حواسش را جمع کند. پیر، اگرچه ناامید است، اما همچنان به راه خود ادامه می‌دهد و می‌داند که هیچ پناهی جز خود خداوند ندارد. در نهایت، او با تواضع و فداکاری سر خود را به زمین می‌ساید و به این حقیقت می‌رسد که اگرچه ممکن است هنر و صلاحیت نداشته باشد، اما پذیرش از جانب پروردگار او را تسلی می‌دهد.